19 Ocak’ta Ne OlmuÅŸtu??? Internal Server Error Ãœzerine Sübjektif Bir Yazı
"GeçtiÄŸimiz hafta cumartesi" demek için tam bir hafta bekledim. Belki böylece olan biteni daha sakin ve daha "itidalli" karşılarım dedim kendi kendime. Ama cumartesi öÄŸleden sonra ne hissediyorsam ÅŸu an da aynısını hissediyorum.
Artık eminim. Maalesef benimki karamsarlık deÄŸil, bu coÄŸrafyanın gerçekleri ile yüzleÅŸme… Osmanbey'de durgun ve sıkıntılı bir cumartesi öÄŸleden sonrası, çoÄŸunlukla kuru kalabalık olarak nitelendirilebilecek insan grubuna, biraz akÅŸamdan kalma halimle, ama çoÄŸunlukla 1 yıl önce olanların hazmedilememiÅŸliÄŸiyle aptal aptal bakarken, iki kokoÅŸ hatunun "Ay bu ne ya, bi' yol verseler de geçsek" demesiyle kendime geldim. Olan bitenden bihaber olmanın doÄŸal sonucu olarak, sinirleri alınmış, omurgasız bir popülasyonun parçayısız hepimiz.
Tam bir yıl önceki bunca insan nerede dedim kendi kendime. Onlar da mı kotalarını doldurmuÅŸlardı? Olanların ağırlığı ve tatsızlığına mideleri ve hafızları mı yetmemiÅŸti? Yoksa unutmuÅŸlar mıydı herÅŸeyi?
Ä°çimden geçenler ile "en iyi dileklerimi" saydırırken, için için bunu yapmanın da bir anlamı olmadığını biliyordum. Çünkü tüm bu aptallıkların altında kalmıştık bir kere. Hayır, artık analiz etmek istemiyorum. Sıkıldım artık!!!
