19 Ocak’ta Ne Olmuştu??? Internal Server Error Üzerine Sübjektif Bir Yazı
“Geçtiğimiz hafta cumartesi” demek için tam bir hafta bekledim. Belki böylece olan biteni daha sakin ve daha “itidalli” karşılarım dedim kendi kendime. Ama cumartesi öğleden sonra ne hissediyorsam şu an da aynısını hissediyorum.
Artık eminim. Maalesef benimki karamsarlık değil, bu coğrafyanın gerçekleri ile yüzleşme… Osmanbey’de durgun ve sıkıntılı bir cumartesi öğleden sonrası, çoğunlukla kuru kalabalık olarak nitelendirilebilecek insan grubuna, biraz akşamdan kalma halimle, ama çoğunlukla 1 yıl önce olanların hazmedilememişliğiyle aptal aptal bakarken, iki kokoş hatunun “Ay bu ne ya, bi’ yol verseler de geçsek” demesiyle kendime geldim. Olan bitenden bihaber olmanın doğal sonucu olarak, sinirleri alınmış, omurgasız bir popülasyonun parçayısız hepimiz.
Tam bir yıl önceki bunca insan nerede dedim kendi kendime. Onlar da mı kotalarını doldurmuşlardı? Olanların ağırlığı ve tatsızlığına mideleri ve hafızaları mı yetmemişti? Yoksa unutmuşlar mıydı herşeyi?
İçimden geçenler ile “en iyi dileklerimi” saydırırken, için için bunu yapmanın da bir anlamı olmadığını biliyordum. Çünkü tüm bu aptallıkların altında kalmıştık bir kere. Hayır, artık analiz etmek istemiyorum. Sıkıldım artık!!!
