Bottomless Pit

February 12th, 2008

Kategorisi Müzik Yazar: Barış

Silkworm davulcusu Michael Dahlquist'in 2005 yılında oldukça trajedik ölümünün (intihar etmeyi kafasına koymuş biri arabasıyla hız yaparken, Dahlquist ve iki arkadaşının da içinde bulunduğu, kırmızı ışıkta beklemekte olan arabaya çarpar ve 3 arkadaş* da orada ölür.) ardından 18 yıla 10 albüm sığdırmış Silkworm'un hayatı da sona ermişti. Aradan bir seneden fazla bir süre geçtikten sonra eski grup elemanlarından Tim Midgett ve Andy Cohen yollarına yepyeni bir grup kurarak devam etme kararı almıştı:Bottomless Pit. Diğer eleman Matt Kadane'nin zaten the New Year adlı grubu vardı. Kadane kardeşlerin the New Year ile oluşturdukları müzik Bedhead döneminde yaptıklarından çok farklı değil, hatta daha olgun ve tatmin edici denilebilir. Benzer bir durum da Silkworm-Bottomless Pit geçişinde bekleniyordu. İlk albüm Hammer of the Gods aylar önce çıkmış olsa da ben albümden ne aldığımı daha yeni anlamaya başladım. Bazı şarkılar bariz bir şekilde Silkworm tınılarına sahip olsa da, Bottomless Pit şarkılarının melodi ve şarkı sözleri açısından insan kalbine daha çok dokunduğunu söyleyebilirim. Zaten Dahlquist'in ölümünün albüm üzerindeki yansıması albümü dinlerken baştan sona belli oluyor. Leave the Light On, Human Out of Me ve the Cardinal Movements tekrar tekrar dinlenecek şarkılardan. Bu şarkılar benim çok sevdiğim türden melodilere sahipler. The New Year, American Analog Set, Chris Brokaw ve bazı Touch & Go gruplarının gitar riffleri, davulları beni diğer müziklerden çok daha farklı bir şekilde etkiliyor. Bottomless Pit'in de bazı şarkılarında aynı hissi yakalar gibi oldum. Leave the Light On şarkısının içindeki "leave the light on…" sözlerinin ilk başladığı bölüme takıldım bir süredir. Bu olayı da İngilizlerden göremiyorsun işte. English Man in New York, American Guy in London olabiliyor ama bir yere kadar olabiliyor.