İstanbul, Ankara ve İzmir’de başlıyor. Biletler ücretsizdir. Güzel filmler var gerçekten de. Film gösterimlerinin yanında, çeşitli atölye çalışmaları da gerçekleştirilecektir. Daha sonra anadolu’nun başka başka şehirlerinde de tekrarları yapılacaktır.
http://festival.sendika.org/index.php
Avi: Should I call you Bullet? Tooth?
Bullet Tooth Tony: You can call me Susan if it makes you happy.
Happy birthday Vin.
Hiç yeni müzik dinlemiyorum. Bir ara sürekli grup araştırması yapardım, Barış bilir, puffy pillow bunny strawberry pop icecream sugar baby kelimelerini içinde bulunduran tüm grupları, grup üyeleri hello kittyli not defterlerine sahip olan orta okul öğrencileri bile olsa, ki öyle bişiy yok hepsi eski metalci, sonradan twee pop albümleri çıkararak mutlu olduklarını görmek hoşuma giderdi ve dinlerdim çünkü insanları çok seviyorum ve mutlu olmalarını görmek en çok sevdiğim şey. Şarkı sözlerinden müzik blogları açardım ve tüm sevenlerime armağan ederdim beni daha çok sevsinler diye insanlarla paylaşırdım mutlu olurduk hepimiz çünkü içimde engel olamadığım bir müzik ve insan sevgisi var…
…dı. Ama bitti şimdi. Şu anda yepyeni bir bağımlılık geliştirdim. sürekli film ekliyorum torrente. Benden daha özenle araştırma yapıp sırada 263 filmden fazla film olan varsa arşivlerimizi karşılaştırabiliriz. Benim arşivimde daha fazla sıkıcı film olduğuna bahse de girerim. Görüldüğü gibi yazıcak hiçbişeyim yok bilmediğiniz ya da ilgi çekebilcek, o yüzden bu blogu da kimsenin okumadığına dair garanti aldığım için burda boşluk doldurmaya ve sürekli barış kendi yazıyor diye gözükmek istemediği için devrik cümlelerimle bilgisayar ekranımıza konuk olmaya karar verdim. Hepinize iyi günler dilerim.
�
Dün !f İstanbul kapsamında Grant Gee'nin Joy Division belgeselinin galası vardı. Biletleri alırken film hakkında pek bir beklenti içine girmemiştim. Zaten bugüne kadar birçok film ile olsun, oradan buradan okuduklarımızla, dinlediklerimizle olsun, belli bir bilgi birikimimiz vardı Joy Division ve dönemine ait. Ancak insan ne kadar bilirse bilsin, onları yaşamadığı için her zaman bir merak ve ilgi içerisinde oluyor. Bugün bile güncelliğini yitirmemiş bir müzik ayrıca.
Filmde kullanılan arşiv görüntüleri, fotoğraflar, yazılar, vs. 24 Hour Party People ve Control gibi filmlerin zihinlerde bıraktıklarıyla nefis bir bütün sağlıyor. Fakat grup elemanlarının yaşadıkları şeyleri kendi ağızlarından oldukça doğal ve basit bir şekilde anlatmaları, Joy Division'a ve döneme ait yukarıda saydığım filmlerde yakalanması zor fikirler veriyor. Bunun yanında müthiş arşiv görüntüleri de olaya ayrı bir tat katıyor. Bazı konser görüntülerini görünce insanın içinde bir şeyler harekete geçiyor adeta. Düşünün, Control'deki, 24 Hour'deki canlandırmalarda bile insan ne kadar keyif alıyor, bu bulunması zor, orjinal görüntülerde insanın heyecanlanmaması elde değil.
Filmin ardından Peter Hook geldi salona. Kısa bir soru-cevap yapıldı. Bir iki absürd soru vardı fakat Peter Hook'un, film sırasında da bolca gördüğümüz dalgacı-alaycı tavrı insanı film sonrasında da keyiflendirdi. Film internet ortamlarına bir düşse ya da dvd'si falan çıksa da bir daha izlesek diyorum.
Coen biraderlerin son filmi No Country For Old Men'deki kötü karakter Anton Chigurh, mimikleri, ses tonu, düşünce yapısı ve buna paralel olarak kurduğu cümleleriyle, bugüne kadar gördüğüm en unutulmaz kötü karakterlerden biri oldu. İzlemeyenler için filmi berbat etmemek adına çok fazla şey söylemek istemiyorum fakat, Chigurh ve benzincideki yaşlı adam arasında geçen diyalog, hayatım boyunca unutamayacağım replikler arasında yerini aldı bile. Chigurh rolündeki Javier Bardem de en iyi yardımcı erkek oyuncu dalında aday gösterilmiş. Benim oyum kendisinden yana.
No Country For Old Men bu hafta başlayacak !f İstanbul festivalinde de gösterilecek fakat gösteriminin tüm biletlerinin tükendiğini söylemek zorundayım. Ama en iyi film dalında Oscar'a aday olan bu filmin ödül töreninin ardından birçok sinemada gösterileceğinden de şüphe duymuyorum.
